SuperSonja

BOOTfeest: pics online!

njoy en let op: hoe later, hoe mooier we erop staan...aiaiai
foto's bootfeest

nog een

Kims Klere Kajuit

What's in the name?

Boot R Ham
Capsize Kim
Boeien
Moskoboot (as if...)
Queen Kim
Be(e)renboot
Drijvende kracht
De HOErEnBoOt
Titanic (Celine DIE ON)

Captain Kim's BLOG

BLog it babe

me, hotlipzz & jane

,

de tabasco shotjes

die zijn nu ook binnen en nils kotste niet eens alles uit... let's party!!!

ROCKdaBOOTfeest 2

Tis begonnen hoor

bootfeest to 2006

dj ricas live @ Kirsten & Kim Bootfeest: njoy!

come aboard: we're expecting u

BOOTFEEST!

klik voor vergroting >>

Ik luisterde vandaag naar een verhaal over Amerikanen. Nee, over hoopvolle Amerikanen-in-wording. Oftewel immigranten die er lijkt wel alles voor hebben om de entree tot het land waar alles kan vrij te maken: the Greencard.

Zo zat de verteller van dit verhaal in Amerika's Thank God It's Friday aan de bar met aan de andere zijde een immigrantmeisje uit Tunesie. Zij ging ooit op vakantie naar  Amerika en bleef, want ze wilde blijven. Haar meest waarschijnlijke kans op een Greencard was een vent zoeken die gek genoeg was om zonder haar te kennen 3 jaar met haar getrouwd te blijven.

Maar zo gek zijn de mannen die daarvoor kiezen helemaal niet. Hoe vaak hoor ik mijn vent niet roepen dat ie een huishoudster for life wil. Oplossing: trouw een frisse immigrant, laat haar 3 jaar lang keihard werken, de huur betalen en het huis schoonmaken. Hij blij met wat hardwerkend vrouwelijk schoon in zn leven. Zij blij met een veilig onderkomen voor de komende tijd.

En zo gaat het ook met Lee en mij: ik geef Lee het vrouwelijk schoon waar hij om vraagt (en daar werk ik hard voor!) en hij biedt mij een veilig onderkomen. Lee weet dat al lang. Ikniet, Ik hijs me elk half jaar in een ruime diversiteit aan onmogelijke denim huisjes. Slopend, confronterend en paniekzaaiend als sluitingstijd dreigt.

En dan is daar Lee, geduldig wachtend tot ik uitgesnold ben en me overgeef aan de basis van mijn bestaan (lees: garderobe). De laatste stop, de laatste keer uit mn kleren. Ik trek m aan en weet dat ik m de komende dagen niet meer uittrek en het komende half jaar volledig uitwoon. De perfect match. En dat voor een verstandige 75 euro.
Zo zie je maar dat een verstandelijke relatie tot echte liefde kan leiden. Er is dus nog hoop voor het immigrantmeisje uit Tunesie.

En nee, ik heb niet geshopt zonder een paar schoenen mee naar huis te nemen. Ook Lee stelt zn eisen..